Kryzys wyzwala inicjatywę

0

Rozmowa z Michalina Nowokuńską, byłym dziekanem OIRP w Krakowie

Pani książka „35 lat Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie – historia w dokumencie”, uświetniła obchody 35-lecia krakowskiej izby. Jakie były początki samorządu?

Początki samorządu były związane z wejściem w życie z dniem 1 października 1982 r. ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. Na jej podstawie Minister Sprawiedliwości, zarządzeniem z dnia 18 października 1982 r., powołał liczący 49 członków Komitet Organizacyjny Samorządu Radców Prawnych. W jego składzie znaleźli się Ewa Bukład, Tadeusz Gretschel, Jacek Żuławski z Krakowa oraz Andrzej Hanusz z Tarnowa – radcowie prawni, którzy od 1980 r. intensywnie działali na rzecz odrębności środowiska radcowskiego. Komitet powołał 19 tymczasowych izb oraz 19 pełnomocników, których zadaniem było stworzenie faktycznych struktur okręgowych izb. W Krakowie był nim Jerzy Kuszczak, który pełnił tę funkcję do czasu przeprowadzenia pierwszych wyborów samorządowych i ukonstytuowania się OIRP w Krakowie. Jerzy Kuszczak został też pierwszym dziekanem OIRP.

Czy radcowie chętnie przystępowali do samorządu?

Na początku ta praca bazowała głównie na osobach, które się znały z działalności w Zrzeszeniu Prawników Polskich czy Stowarzyszeniu Radców Prawnych oraz z kontaktów zawodowych. Na przykład ja byłam w Kole Radców Prawnych, a Jerzego Kuszczaka poznałam w pracy – on pracował w Zjednoczeniu Kopalnictwa Surowców Chemicznych, a ja w Kopalni Soli Wieliczka-Bochnia w Wieliczce. Dzięki tej pracy mieliśmy rozległe kontakty w środowisku radcowskim. Problemów było jednak dużo – nie mieliśmy siedziby, nie było sprzętu biurowego, nie było składek i finansowania, a wszystkie czynności wykonywaliśmy społecznie. Na początku więc działalność Rady koncentrowała się nie tylko na informowaniu władz wojewódzkich i innych organów życia publicznego o istnieniu samorządu, ale również na namawianiu radców do działania na jego rzecz. Trzeba było wysyłać zawiadomienia, organizować spotkania i szkolenia.

To gdzie się spotykaliście?

Początkowo spotykaliśmy się w biurze Jerzego Kuszczaka w Zjednoczeniu. Dopiero w 1983 r. Rada wynajęła lokal w budynku przy Placu Szczepańskim 5. W 2000 r. po ciągłych przeprowadzkach postanowiła kupić piętro w nowo powstającym budynku przy ul. Francisco Nullo 8. Mieliśmy już środki ze składek, a dodatkowo Rada zainicjowała akcję wykupu cegiełek (listę darczyńców zamieściłam w swojej książce). Umowa ze SM „Grzegórzki” została podpisana w 2002 r., a otwarcie siedziby nastąpiło w lutym 2003 r. W kolejnych latach dokupiliśmy jeszcze dwa piętra w tym budynku i obecnie mamy prawie 900 mkw.

Jak na przestrzeni tych lat zmieniała się liczebność izby?

To nie był gwałtowny wzrost. W 1982 r. mieliśmy 715 radców prawnych, a np. w 1994 r. 1217 radców prawnych i 90 aplikantów. Dlaczego? Ponieważ ludzie nie byli przekonani, że warto być w samorządzie, że warto być radcą prawnym. Dopiero w okresie boomu wywołanego deregulacją w 2007 r. mieliśmy ogółem 1701 radców prawnych i 537 aplikantów. Najwięcej mieliśmy ich w latach 2011-2013 – 2661 radców i 1178 aplikantów.

Czy ta rosnąca liczba radców i aplikantów była największym wyzwaniem w Pani kadencjach?

Trudno powiedzieć. Dla mnie był to okres szansy dla rozwoju zawodu radcowskiego. Przez lata 2007-2013 prowadziliśmy wszechstronną działalność edukacyjną. Prowadziliśmy szkolenia pod kątem przygotowania radców prawnych do pracy także w UE. Byliśmy jedyną izbą w Polsce, która przeprowadziła dwa projekty unijne. Wykształciliśmy i przygotowaliśmy radców prawnych do reprezentowania przedsiębiorców zarówno w kraju, jak i za granicą.

Więc o przyszłość małopolskich radców nie trzeba się martwić?

Prawnicy będą zawsze potrzebni, a ponieważ nasi radcowie są wszechstronnie wykształceni, to na pewno sobie poradzą. Uważam, że konkurencja jest twórcza, tak jak twórczy jest kryzys. W swojej książce napisałam, że nauka i praca czynią mistrza nawet w zawodzie radcy prawnego. To się sprawdza.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał; BB

 

Michalina Nowokuńska – od 1976 r. radca prawny. Z krakowską izbą jest związana od początku jej istnienia. W latach 2004-2007 wicedziekan Rady, a w latach 2007-2013 (VII i VIII kadencja) Dziekan Rady . W latach 2013-2016 członek Prezydium Rady, a obecnie członek Rady OIRP w Krakowie.